Hallo Nina
Ik denk dat er veel meer mensen rondlopen met gevoelens van \'hoe moet het nu allemaal verder\', dan we vermoeden.
Wat het grote probleem is volgens mij is, dat hetgene wat je \'voelt\' in je eigen lichaam niet echt meetelt, wat je voelt moet ook zwart op wit bewezen kunnen worden, dus erkend en herkent worden door dokters en ook mensen om je heen.
Zoals ik eerder schreef heb ik al meerdere jaren last van symptomen die duidelijk wijzen op Sjögren. Alleen had ik daar nog nooit van gehoord.
Wat doe je dus als je het zelf niet bij naam kan noemen en alleen maar een waslijst van symptomen hebt... juist zwijgen en dragen.
Ik heb een sterk gestel en kan tamelijk wat aan, dus bleef ik maar vechten en zeker niet teveel klagen, dat ligt sowiso niet in mijn aard.
Nu heb ik sinds eergisteren een \'naam\' voor mijn \'problemen\', maakt het dat draaglijker, neen helemaal niet, maar hier is wel medicatie voor om de boel wat af te remmen! Kon dat jaren tevoren maar al opgestart worden, het zou er nu waarschijnlijk helemaal anders uitzien.
Ik loop nu al 3 dagen te duizelen, weet niet van wat, de dokter ook niet. Heeft wel iets voorgeschreven waarmee het zou kunnen verdwijnen, ik hoop het, want nu kan ik helemaal niets, wat aan de pc zitten...
Weet je, ik heb vriendinnen die door medicatie ook een droge mond hebben, zij weten dat dat erg vervelend is;
Maar die droge mond zoals ik hem de laatste tijd heb, daar is niet mee te leven! Mijn tong vertoont gleufjes, heb regelmatig tandpijn, branderig gevoel, \'s nachts wakker worden, schimmelinfectie, niet goed kunnen eten, slikken, al een peer keer bijna gestikt van iets wat bleef steken in mijn slokdarm...
Na een tijdje zal alles wel wat beteren in de zin van \'het is nu eenmaal zo en je moet verder\', net zoals ik de diagnose MS verwerkt heb. Nu is het nog een stuk de boosheid om het onbegrip, het niet erkennen van de ernst van de symptomen..
Daarom vind ik het goed dat lotgenoten met elkaar \'praten\', omdat we het samen kunnen dragen en verwerken!
Dus allemaal veel sterkte, goede moed en weet we staan niet alleen!
Groetjes
Gettje